و من آن روز را انتطار می کشم...   

سلام.

می خواستی بدونی چرا نمی نويسم؟: چند وقتی بود حوصله نداشتم چيزی بنويسم؛ حرفی بزنم؛حوصله کاری رو نداشتم.خسته بودم٬ خسته. فقط نشستم فکر کردم وبلاگ امروزمو دوره کردم وبلاگ قبليمو خوندم . ديدم که خيلی تنهام؛ خيلی!اما باز هم زمزمه کردم:

اگر تنهاترين تنها ها شوم باز هم خدا هست!

آره امروز تنها کسم اونه. پس آرومم کن خدا جونم!

يک ماهی می شد که می خواستم فراموشش کنم هر کاری کردم که فراموشش کنم . شايد به ديوونگی رسيدم وقتی عکسشو می گرفتم جلوم و تو چشاش نگاه می کردم و می گفتم ازت متنفرم اما...بعد از مدتی ديدم خيلی خستم. خيلی.از همه چيز٬ از همه کس٬ حتی از عشق هم خسته. ديگه نه دروغاش دلمو می لرزوند و نه ... ديدم نميشه. تا کی؟ تا کی می خوام اينطوری باشم. يادمه يکی ۱ روز برام ۱ لينک فرستاد :

سلام كسي كه تو دلم درخشيد       من ديگه دوستت ندارم ببخشيد
من واسه اون كسي كه دوس ندارم          نمي تونم شاخه گل بيارم

بين تو و اون روزا كلي فرقه                       تو آسمونت پر رعد و برقه

نه مهربوني نه واسم مي خندی           هر دري رو من ميزنم ميبندي

كو اون همه شعراي عاشقونه           كي بود بهم ميگفت سلام بهونه

از چشم من افتادي نازنينم                   دوس ندارم ديگه تو رو ببينم

اگه دلت همين حالا بشكنه                           بهتر از آوارگياي منه

من كسي رو ميخوام كه عاشق باشه

اول و آخرش شقايق باشه
من كسي رو ميخوام كه نيس مثله تو

پشيمونم دوست ندارم برو

يادم اومد که بهش گفتم اگه بياد بهم بگه دوستت ندارم هم من هيچوقت اين حرفها رو نمی زنم چون عاشقشم.

خيلی چيزا يادم اوم. قولام. حرفام. همه چيز و تصميم گرفتم که خودمو عوض کنم و خودمو عوض کردم. خيلی زياد.خيلی...می خوام بازم عاشق باشم. مهم نيست که به عشقم برسم يا نه!

راستش می خوام از دوباره اين شعرو فرياد بزنم:

روزي ما دوباره كبوتر هايمان را پيدا خواهيم كرد  و مهرباني دست زيبايي را خواهد گرفت؛

 

روزي كه كمترين سرود بوسه است

 و هر انسان

                      براي هر انسان

                                                     برادريست.

 

روزي كه ديگر درهاي خانه شان را نمي بندند؛

                                                                        قفل افسانه اي ست

                             و قلب براي زندگي بس است.

 

روزي كه معناي هر سخن دوست داشتن است

                                        تا تو به خاطر آخرين حرف دنبال سخن نگردی

 

روزي كه آهنگ هر حرف, زندگي ست

                             تا من به خاطر آخرين شعر رنج جست و جوي قافيه نبرم.

 

روزي كه هر لب ترانه ايست؛

                                                          تا كمترين سرود, بوسه باشد.

 

روزي كه تو بيايي, براي هميشه بيايي

                                              و مهرباني با زيبايي يكسان شود

 

روزي كه ما دوباره براي كبوترهايمان دانه بريزيم...

                                                           

و من آنروز را انتظار مي كشم

                                               حتی روزی

                                                                                   كه ديگر نباشم

دوستت دارم

لینک
   پس چرا پس نداد آن دل را؟   

من به مردی وفا نمودم و او     پشت پا زد به عشق و اميدم   

هرچه دادم به او حلالش باد     غير از آن دل که مفت بخشيدم    

دل من کودکی سبکسر بود     خود ندانم چگونه رامش کرد     او که می گفت دوستت دارم     پس چرا زهر غم به جامش کرد     اگر از شهد آتشين لب من     جرعه ای نوش کرد و شد سرمست     حسرتم نيست زآنکه اين لب را       بوسه های نداده بسيار است      باز هم در نگاه خاموشم      قصه های نگفته ای دارم     باز هم چون به تن کنم جامه      فتنه های نهفته ای دارم     باز هم می توان به گيسويم     چنگی از روی عشق و مستی زد     باز هم می توان درآغوشم     پشت پا بر جهان هستی زد     باز هم می دود به دنبالم     ديدگانی پر از اميد و نياز    بازهم با هزار خواهش گنگ     می دهندم به سوی خويش آواز     بازهم دارم آنچه را که شبی     ريختم چون شراب در کامش     دارم آن سينه را که او می گفت:     تکيه گاهيست بهرآلامش    

زآنچه دادم به او مرا غم نيست     حسرت و اضطراب و ماتم نيست    

غيرازآن دل که پر نشد جايش    بخدا چيز ديگرم کم نيست    

کودلم؟ کو دلی که برد و نداد     غارتم کرده داد می خواهم   

دل خونين مرا چکار آيد؟ دلی آزاد و شاد می خواهم!

دگرم آرزوی عشقی نيست     بيدلان را چه آرزو باشد     دل اگر بود باز می ناليد     که هنوزم نظر به او باشد    او که از من بريد و ترکم کرد     پس چرا پس نداد آن دل را؟    

وای بر من...

لینک
   ديگه از دوست دارم حرفی نزن!   

واسه من گل نفرست ديگه دوست ندارم...

نمی خوام گذشته ها رو باز به خاطر بيارم...

می دونی ميون ماا٬ هر چی بود گذشت و رفت

اون بهار آشنايی خيلی زود گذشت و رفت

ديگه از دوست دارم حرفی نزن!

آخه عشقی نيست ميون تو و من!

من و تو بنده اين ما و منيم

اما عشق يعنی با هم يکی شدن

از دلم می پرسم آيا تو رو می بينيم دوباره؟

می پيچه صدات تو گوشم که با خنده می گی: آره!

خنده های تو فريب؛ گريه های تو دروغ

تو چی بودی واسه من؛ يه چراغ بی فروغ!

ديگه از دوست دارم حرفی نزن!

سلام.

شرمنده دوستان!يه ذره حالم خوش نيست نتونستم بهتون سربزنم. جبران می کنم.

لینک
   می روم...   

می روم خسته و افسرده و زار             سوی منزلگه ويرانه خويش        به خدا! می برم از شهر شما          دل شوريده و ديوانه خويش          می برم٬ تا که در آن نقطه ی دور      شستشويش دهم از رنگ گناه       شستشويش دهم از لکه ی عشق        زين همه خواهش بی جا و تباه!       

می برم تا زتو دورش سازم      

زتو٬ ای جلوه ی اميد محال       

می برم زنده بگورش سازم         تا از اين پس نکند ياد وصال        ناله می لرزد٬ می رقصد اشک       آه بگذار که بگريزم من        از تو ای چشمه ی جوشان گناه        شايد آن به که بپرهيزم من         به خدا غنچه ی شادی بودم        دست عشق آمد و از شاخم چيد        شعله آه شدم٬ صد افسوس        که لبم باز بر آن لب نرسيد        عاقبت بند سفر پايم بست      

می روم ! خنده به لب٬ خونبن دل      

می روم از دل من دست بدار       

ای اميد عبث بی حاصل!

لینک
   به من نگو دوست دارم...   

حالا که کار تو شده پر از نيرنگ وريا    

 

حالا که دل تو شده فر سنگها دوراز خدا


به من نگو دوست دارم که باورم نميشه


نگو فقط تو رو دارم که باورم نميشه

تو با اين با چرب زبوني هي به من دروغ ميگي

 

مي خواهي گولم بزني هي به من دروغ ميگی

 

حالا که کار تو شده پر از نيرنگ وريا


حالا که دل تو شده فرسنگها دور از خدا

به من نگو دوست دارم که باورم نميشه

 
نگو فقط تو
رو دارم که باورم نميشه

تو با دل شکستم اينقدر جفا نکن


تو اگه دوستم نداري اينجوري بد تا نکن

 

به من نگو دوست دارم که باورم نميشه

 
نگو فقط تو
رو دارم که باورم نميشه

لینک
   آدمــــا از آدمــــا....   

آدمـــــا از آدمـــــا زود سيـــر می شـن     

 آدمـــــا از عشق هم دلگير می شن     

آدمـــــا رو عشقشون پا می زارن    

 آدمـــــا آدمو تنها می زارن    

منو ديگه نمی خوای خووب می دونم     ته کتاب دلت اينو می خوونم   

   يادته؟ اون عشق رسوا يادته؟     اوون همه ديوونگی ها يادته؟        

تو می گفتی که گناه مقدسه      اول و آخر هر عشق هوسه     

 آدما! آآخ آدمای روزگار     چی می مونه از شماها يادگار    

من از اون قلب دورو خسته شدم     نمی خوای بمونی توی اين خونه      چشم تو دنبال چشمای اونه      همه حرفای تو يک بهونست      اون جهنمی که می گن اين خونست!

آدمـــــا از آدمـــــا زود سيـــر می شـن     

 آدمـــــا از عشق هم دلگير می شن     

آدمـــــا رو عشقشون پا می زارن    

 آدمـــــا آدمو تنها می زارن

منم آدمم؛ مگه نه؟!

لینک
   ليلی فقط تو قصه ست...   

خيال نکن نباشی بدون تو می ميرم      

 گفته بودم عاشقم٬ حرفمو پس می گيرم!

    خيال نکن نمونی٬ کارم ديگه تمومه         

 ليلی فقط تو قصه ست٬جنون ديگه کدومه!

  کی می گه تو نباشی؛ ستاره بی فروغه   

بذار همه بدونن٬ که عاشقی دروغه!

تو برده ای می خواستی؛ که حرفتو بخونه     برای تو بسوزه٬ به پای تو بمونه

عروسکی می خواستی رو تاقچه تون بکاريش    

وقتی بازيت تموم شد٬ کنج اتاق بذاريش

ديگه برای موندن اتاق تو شلوغه    

عروسکا بدونين که عاشقی دروغه!

لینک
   ناگهان چقدر زود دير می شود...   

حالا زمين آرام گرفته ؛حالا غبارها فرو نشسته ؛حالا مصيبت کار خود را کرده ؛ حالا آن تاريخ بر جای مانده بر کتيبه ديوارهای خشتی از هزاره ها فروريخته ؛ حالا هموطنان کويری بم که چهره شان رنج آفتاب ساليان را باز می تابيد ؛
حالا آين کودکان سيه چرده با چهره ای آميخته از معصوميت و بی خبری ؛
بی ناله ای؛ حتی زير هوار هوار خاک و خشت و آجر خاموشی گرفته اند!
حالا زندگی شرمگين تر از هميشه زانوی اندوه به آغوش گرفته و به تماشای ويرانه های به جای مانده از يک شهر زنده که تا ديروز بر سينه کويری ميهن زندگی را نفس می کشيد٬ نشسته است.

دريغ و درد٬دريغ و درد٬دريغ و درد!

لینک
   عاقبت ظلم تو رو يه روز تلافی می کنم...   

  عاقبت ظلم تو رو يه روز تلافی می کنم    

اشکامو پاک می کنم٬ با دل تبانی می کنم

    مياد اون روزی که تو قدر دلم رو بدونی     

چشماتو باز بکنی حقيقتو خوب بدونی  

    مياد اون روزی که من نامه هاتو پاره کنم      

مياد اون روزی که من غم دلو چاره کنم   

   اگه اون رو زبرسه منم برات ناز می کنم      

با غم و غصه و دردم تو رو دمساز می کنم

   اگه دل تاب بياره منم به اون روز می رسم   

روی ابرا می شينم به آسمونها می رسم

      تو می خوای تا می تونی دل منو خون بکنی       

با رقيبام بشينی منو تو ديوونه کنی

 اما هر روز خوشی تنگ غروبی هم داره     

شبای سرد و سياه صبح سپيدی هم داره   

میــــــــــــــااااااااااااااااااد!

لینک
   از تـــــــــــــــــو هــــــــــــــم بــــــیـــــــــزارم...   

منم اين خسته دل درمانده          به تو بيگانه پناه آورده        منم از آن همه دنيا رانده             در رهم هستی خود گم کرده           از ته کوچه مرا می بينی         می شناسی اما در می بندی        شايد ای با غم من بيگانه          بر من از پنجره ای می خندی            

با تو حرفی دارم          خسته ام؛             بيمارم !       

جز تو ای دور از من     از همه بی زارم     گريه کن؛ گريه نه بر خنده من         

ياد من باش و دل غمگينم       

 پاکيم ديدی و رنجم دادی    من به چشم خود اين می بينم     خوب ديروزيِ من در گم شد     که بگويم ز تو هم دل کندم     خسته از اينهمه دلتنگی ها       

بر تو و عشق و وفا می خندم       

با تو حرفی دارم         خسته ام          بيمارم      

زير لب می گويم:

از تـــــــــــــــــو هــــــــــــــم بــــــیـــــــــزارم...

لینک
   ديگه هيچ بهونه ای نيست...   

پا رو عشقت می زارم...                می رم و تنهات می زارم... 

         می گذرم از خاطراتت...            می رم از گذشته هات...                

 يه سراب بود     يه فريب    

         اما اين دل نمی ديد(لعنت به اين دل)         

         تو غروب لحظه هاش٬ طعم مرگو می چشيد         

نگو دست سرنوشته برامون هر چی نوشته          

نگو که جدايی ما مثل بودن تو بهشته     

ديگه فرصتی نمونده         از تو باز دوباره خوندن          

 ديگه هيچ بهونه ای نيست برای دوباره موندن

اين منم؟آره؟آره؟جازدم يعنی؟ همونی که می گفت تا آخر دنيا...باورم نميشه. خودمم باورم نميشه!عليرضا ای کاش تو لااقل بودی؛ دعوام می کردی و می گفتی صبر کن. گر همسفر عشق شدی...

اما تو هم نيستی

لینک
   بی تو...   

ستاره آی ستاره.     چشام اشکی نداره!     ديگه پيداش نمی شه     نميآدش دوباره   ديگه دوستم نداره( ديگه دوستم نداره؟)                       منو تنها می زاره!(منو تنها می زاره؟)

آخه گوش کن ستاره آی ستاره:      دل عاشق خريداری نداره!

خدايا اونو با عشق و محبت آشنا کن!    به درد اين دل ديوونه ی من مبتلا کن!

بيا بنشون گل مهر و وفا رو توی سينه ش

منو از دست دلتنگی و تنهايی رها کن!

آخه گوش کن ستاره آی ستاره:      دل عاشق خريداری نداره!

اگه عشقی نباشه       دلی رسوا نمی شه       دل پاک مثل شيشه      ديگه پيدا نمی شه     ديگه دنيا ستاره    برام دنيا نمی شه.

دنيای بی تو می خوام نباشه!

لینک